Kuzey Asya

Kuzey Asya, büyük ölçüde Rusya'nın Asya topraklarını — yani Ural Dağları'nın doğusundaki Sibirya ile Uzak Doğu'yu — kapsayan, dünyanın en geniş coğrafi bölgesidir. Tek başına 13 milyon km²'yi aşan bu alan, yedi saat dilimine yayılır; batıda Ural'dan doğuda Pasifik kıyısına kadar uzanır. Nüfusun çok seyrek olduğu bu uçsuz coğrafya, tayga ormanları, donmuş nehirler, aktif yanardağlar ve gezegenin en soğuk yerleşimleriyle bir "son sınır" atmosferi taşır. Rusça bölgenin ortak dilidir; yanı sıra Yakut (Saha), Buryat, Tuva, Nenets ve Evenki gibi Türk, Moğol ve yerli halklar kendi dillerini ve göçebe kültürlerini yaşatır.

Bölgenin tartışmasız simgesi Baykal Gölü'dür: dünyanın en derin ve en yaşlı tatlı su gölü, gezegendeki tatlı suyun yaklaşık beşte birini barındırır. Yazın turkuaz sularıyla, kışın ise çatlaklarıyla parıldayan camsı mavi buzuyla büyüler; Olkhon Adası şaman geleneğinin kalbidir. Uzak Doğu'da Kamçatka Yarımadası, yüzlerce yanardağı, gayzer vadileri ve boz ayılarıyla bir doğa harikasıdır. Güneyde Altay Dağları el değmemiş vadileri ve göçebe kültürüyle, Yakutistan'daki Lena Sütunları ise nehir kıyısında yükselen dev kaya duvarlarıyla öne çıkar. Tüm bu coğrafyayı birbirine bağlayan Trans-Sibirya Demiryolu, Moskova'dan Vladivostok'a uzanan, dünyanın en uzun ve en efsanevi tren hattıdır.

Kuzey Asya, konforlu turizm rotalarından çok maceraya ve doğaya açık gezginler için bir hedeftir: mesafeler devasa, altyapı yer yer sınırlı, iklim serttir. Buna karşılık el değmemiş vahşi doğa, benzersiz kültürler ve az sayıda turist, bölgeyi eşsiz kılar. Rusya'ya giriş vize gerektirir ve kurallar değişkendir; seyahat öncesi güncel koşulları resmî kaynaklardan teyit etmek şarttır.

Bölge için en geniş pencere, doğanın canlandığı ve havanın ılıdığı haziran–eylül arasıdır: Baykal çevresinde tekne turları ve trekking, Kamçatka'da yanardağ tırmanışları ve Altay'da doğa yürüyüşleri bu aylarda mümkündür. Temmuz–ağustos en sıcak ve en erişilebilir dönemdir. Kışın Baykal'ın efsanevi camsı buzu şubat–mart aylarında oluşur ve buz üzerinde yürüyüş, paten ve hava yastıklı araç turları için eşsiz bir manzara sunar; ancak sıcaklıklar -20°C'nin çok altına iner. Aralık–ocak ise en karanlık ve en dondurucu dönemdir; kuzeyde kutup gecesi yaşanır, bazı bölgelere ulaşım durur.

Bölgeye giriş, genellikle iç hat uçuşlarıyla ulaşılan büyük Sibirya şehirleri üzerinden yapılır: Novosibirsk, Krasnoyarsk, Irkutsk (Baykal'ın kapısı), Yakutsk ve Uzak Doğu'da Vladivostok ile Petropavlovsk-Kamçatski (Kamçatka'nın kapısı) başlıca varış noktalarıdır. Bölgeyi boydan boya kat etmenin en ikonik yolu, Moskova'yı Vladivostok'a bağlayan ve tamamı yaklaşık bir hafta süren Trans-Sibirya Demiryolu'dur; birçok gezgin bu hattı Irkutsk veya Ulan-Ude gibi duraklarda bölerek deneyimler. Kamçatka ve Altay gibi yolun bittiği yerlerde helikopter, 4x4 araç ve tekne ulaşımın parçasıdır. Mesafelerin devasa olması nedeniyle iç hat uçuşları çoğu rota için kaçınılmazdır.