Süreyya Operası

Tarihi Yapı Kültür Merkezi

Kadıköy'ün Bahariye Caddesi'nde, Süreyya Paşa'nın 1927'de açtırdığı, cephesi kabartmalı ve salonu freskli tarihî sahne. Uzun yıllar sinema olarak çalıştıktan sonra 2007'de restore edilip opera binası olarak yeniden açıldı.

Devamını oku

Süreyya Operası'na genel bakış

Süreyya Operası, Kadıköy'ün Bahariye Caddesi'nde 1927'de açılan tarihî bir sahne binasıdır. İstanbul mebusu Süreyya Paşa, sonradan aldığı soyadıyla Süreyya İlmen, işgal yıllarında Kadıköy'deki okullar yararına düzenlenmek istenen bir gösteriye salon bulunamaması üzerine semte modern bir tiyatro yaptırmaya karar verdi. Binanın uygulamasını mimar Keğam Kavafyan üstlendi.

Sahne ve teknik donanım tamamlanamadığı için binada yıllarca opera oynanamadı; yapı Süreyya Sineması adıyla sinema olarak çalıştı. İlk müdürü Nâzım Hikmet'in babası Hikmet Nâzım Bey'di. Süreyya İlmen binayı 1950'de Darüşşafaka'ya bağışladı. Kadıköy Belediyesi'nin restorasyonundan sonra 2007'de opera binası olarak yeniden açıldı.

Süreyya Operası'nda ne görülür

Bahariye Caddesi'ne bakan cephe figürlü kabartmalar, kemerli pencereler ve demir saçaklı girişle süslüdür. Girişteki levha, binanın Süreyya ve Adalet İlmen tarafından Darüşşafaka'ya bağışlandığını hatırlatır. Fuaye, Paris'teki Champs-Élysées Tiyatrosu'nu örnek alır; kırmızı sütunlu holden halılı merdivenle salona çıkılır.

Salonun tavanını ressam Naci Kalmukoğlu'nun freskleri, duvarlarını yaldızlı kartonpiyerler süsler; cephede ve salonda heykeltıraş İhsan Özsoy'un eserleri vardır. İçeride Süreyya İlmen'in ve opera sanatçılarının büstleri durur. Üst katta 500 kişilik bir balo salonu bulunur.

Süreyya Operası'na ne zaman gitmeli?

İç mekân yalnızca bir gösteri sırasında görülür. İstanbul Devlet Opera ve Balesi'nin sezonu genellikle sonbaharda başlar, ilkbahar sonuna kadar sürer; opera, bale, operet ve senfonik konserler bu dönemde sahnelenir. Program aylık yayımlanır ve popüler gösterilerin biletleri erken tükenir.

Cepheyi görmek için günün her saati uygundur. Gösteri akşamlarında giriş, gösteriden yarım saat kadar önce kalabalıklaşır; Bahariye'deki kafeler bekleme için iyi bir yerdir.

Süreyya Operası'na ulaşım

Eminönü, Karaköy ve Beşiktaş'tan vapurla Kadıköy iskelesine gelinir. İskeleden Bahariye Caddesi boyunca yaklaşık on dakika yürünür ya da T3 nostaljik tramvayının Bahariye durağında inilir. M4 metrosunun Kadıköy istasyonu da iskelenin yanındadır.

Gösteri saatinden sonra vapur seferleri seyrekleşir; Avrupa yakasına dönüş için son vapur saatine ya da Marmaray'a göre plan yapmak gerekir.

Süreyya Operası nerede?

Süreyya Operası, Kadıköy'ün çarşısından Moda'ya uzanan Bahariye Caddesi üzerinde durur. Kadıköy iskelesinin yaklaşık 800 m güneydoğusunda, nostaljik tramvayın geçtiği yayalaştırılmış cadde boyunca, Altıyol'daki boğa heykeli ile Moda arasındadır.

Haritalar'da aç

Süreyya Operası hakkında sıkça sorulan sorular

Süreyya Operası'nı kim yaptırdı?

Binayı İstanbul mebusu Süreyya Paşa, sonradan aldığı soyadıyla Süreyya İlmen yaptırdı. Mimar Keğam Kavafyan'ın uyguladığı yapı 6 Mart 1927'de açıldı. Süreyya İlmen binayı 1950'de eşi Adalet İlmen ile birlikte Darüşşafaka'ya bağışladı.

Süreyya Operası neden yıllarca sinema olarak kullanıldı?

Bina açıldığında sahne bölümü ve teknik donanım tamamlanamamıştı, sanatçı odaları da yoktu. Bu yüzden opera ve operet sahnelenemedi; bina Süreyya Sineması adıyla sinema oldu. Kadıköy Belediyesi'nin restorasyonundan sonra 2007'de opera binası olarak açıldı.

Süreyya Operası içi gezilebilir mi?

Binanın ayrı bir gezi bileti ya da müze saati yoktur; freskli salonu ve fuayeyi görmenin yolu bir gösteriye bilet almaktır. Cephe ve giriş önündeki levha her saat caddeden görülebilir.

Süreyya Operası biletleri nereden alınır?

Biletler İstanbul Devlet Opera ve Balesi'nin gişelerinden ve resmî internet sitesinden satılır. Fiyat gösteriye ve koltuğa göre değişir. Program aylık yayımlanır ve popüler gösteriler erken tükenir.

Süreyya Operası'nın mimarisi neyi örnek alır?

Vikipedi'ye göre fuaye Paris'teki Champs-Élysées Tiyatrosu'nu, salon ise klasik Alman tiyatrolarını örnek alır. Tavan freskleri ressam Naci Kalmukoğlu'nun, cephe ve salondaki heykeller İhsan Özsoy'un eseridir.